Οι 58 φεύγουν....το ποτάμι έρχεται!

 (foto: Ο Σταύρος στο ποτάμι του)

 
Ένα σχόλιο και ένα τραγούδι για αυτόν τον "αστείο" υπάλληλο του Μπομπολά, που λέγεται Θεοδωράκης:

Το σύστημα καλεί και τις τελευταίες εφεδρίες στο μέτωπο. Μην ανησυχείς αγόρι μου, τόσο καιρό τους υπηρετούσες από το γραφείο , τώρα σε χρειάζονται μπροστά. Δεν αλλάζουν και πολλά....

Σου αφιερώνω το τραγούδι (με τον κίνδυνο να το μολύνεις και αυτό και μου αρέσει πολύ) .

...καληνύχτα, καληνύχτα!

Sitting in a tin can

Now it's time to leave the capsule if you dare...

"Επιθετικοί" προσδιορισμοί

Ποιοτικοί μετανάστες, σοβαρή Χρυσή Αυγή, υπεύθυνη Αριστερά, νέο ΠΑΣΟΚ κτλ. κτλ . ....

Η ρητορική αυτής της κυβέρνησης έχει ξεπεράσει κάθε όριο ρατσισμού , φασιστικής προπαγάνδας και συντηρητισμού. Ανοίγει το στόμα τους και όποιον πάρει ο χάρος. Και δυστυχώς έχει πάρει και παίρνει πολλούς.... Είτε έλληνες είτε ξένους. Γιατί αυτός δεν κάνει διακρίσεις , σε αντίθεση με αυτά τα πολιτικά σκουπίδια που μας κυβερνούν .

Άραγε όταν οι έλληνες φεύγανε και πήγαιναν στην Γερμανία, την Αμερική, την Αυστραλία και όπου αλλού πήγανε είχανε καλή ποιοτητα ή "τραγική ποιότητα" ?  Και προσοχή! Μιλάμε πάντα για "μεταναστευτική" ποιότητα . Μόνο ως τέτοιους τους αντιμετωπίζουμε αυτούς τους ανθρώπους, που φεύγουν από τις χώρες που εμείς οι δυτικοί είτε βομβαρδίζουμε (έμμεσα ή άμεσα), είτε σπρώχνουμε σε εμφύλιους πολέμους, είτε απαξιώνουμε εκμεταλλεύοντας τες κτλ. Η ποιότητα τους ως ανθρώποι μας αφήνει αδιάφορους . Αυτό σημαίνει ότι μας ενδιαφέρει μόνο κατά πόσο μπορούμε να τους χρησιμοποιήσουμε, να τους εκμεταλλευτούμε . Αφήστε που δεν είναι και χριστιανοί οι περισσότεροι, αυτό που το πας?

Όλα είναι δράση και αντίδραση . Τίποτα παραπάνω τίποτα λιγότερο.

 Όσο η επίσημη θέση αυτού του κράτους είναι "να τους κάνουμε τον βίο αβίωτο"  (!),  τόσο επιθετικοί προσδιορισμοί όπως νέα... Δημοκρατία θα παίρνουν ένα τρομακτικό σκοτεινό νόημα που σύντομα θα γίνει αισθητός ακόμα και σε αυτούς που μέχρι τώρα ήταν αδιάφοροι έως και χαρούμενοι για το αν πέθαναν κάποιοι βρώμικοι "κακής ποιότητας" μετανάστες .

Μαζί τους φάγαμε!

Επειδή ήθελα να γράψω για το θέμα αλλά καλύτερα δεν θα μπορούσα να τα πω ...αντιγράφω από το infowar του Α.Χατζηστεφάνου.

Μαζί τους πνίξαμε

Tuonela*

Αφιερωμένο σε όσους είναι μακριά , "μακριά" και κάπου εκεί στην μέση....

*
Τούονελα ονομαζόταν το βασίλειο των νεκρών στη φινλανδική μυθολογία, αντίστοιχο με τον Άδη της ελληνικής μυθολογίας. Η Τούονελα ήταν η χώρα για όλους τους νεκρούς, είτε καλούς είτε κακούς, ένα σκοτεινό μέρος χωρίς ζωή.
Η Τούονελα αναφέρεται στο φινλανδικό έπος Καλεβάλα. Στο 16ο κεφάλαιο, ο σαμάνος Βέινεμουινεν ταξιδεύει στον Κάτω Κόσμο για να αναζητήσει τη γνώση των νεκρών. Στο ταξίδι συναντάει μια κοπέλα βαρκάρισσα (αντίστοιχη φιγούρα του Χάροντα), η οποία τον περνάει από τον ποταμό του Τούονι σε ένα νησάκι, όπου δεν βρίσκει τα ξόρκια που αναζητούσε και μετά βίας καταφέρνει να διαφύγει από το μέρος, ρίχνοντας κατάρα σε όποιον ζωντανό προσπαθήσει να φτάσει σε αυτό το μέρος.
Στις φινλανδικές μεταφράσεις της Βίβλου, η ονομασία Τουονέλα χρησιμοποιείται ως μετάφραση του αρχαιοελληνικού Άδη. Στο Χριστιανισμό, αναφέρεται ως ο τόπος ανάπαυσης των νεκρών πριν την Τελική Κρίση.

Περιμένωντας την κάθαρση

Προσπαθούσα να βρω κάτι να γράψω κάτι όλες αυτές τις μέρες, αλλά οι σκέψεις ήταν τόσο πολλές και περνούσαν τόσο γρήγορα που δεν κατάφερνα να συγκεντρώσω κάποιες από αυτές και να τις βάλω σε μια σειρά.

Δεν άλλαξε κάτι , απλά χθες είδα αυτήν την ταινία (btw ενδιαφέρουσα η ιδέα της) και κατάλαβα ότι στην ουσία όλη αυτό κάνουμε... περιμένουμε εκείνη την μέρα που θα γίνει η κάθαρση. Με μια μικρή διαφορά. Εμείς φοράμε τις μάσκες με τα χαμόγελα 364 μέρες τον χρόνο και περιμένουμε εκείνη την μια μέρα όπου θα την βγάλουμε...μέχρι τότε κρυβόμαστε ο καθένας πίσω από την μάσκα μας και σφιγγουμε τα δόντια ελπίζοντας ότι δεν θα μας καταλάβει κανείς .

Στο μεταξύ όλα γύρω μας γίνονται κάθε μέρα και πιο δύσκολα. Οι προσωπικές σχέσεις, οι δουλειές , η καθημερινότητα , η επιβίωση . Όλα μοιάζουν σαν να βουλίαζουν σε μια κινούμενη άμμο και όσο κουνιέσαι για να βγεις τόσο περισσότερο βουλιάζεις . Και ελπίζουμε ότι πριν μας σκεπάσει κάτι θα γίνει και κάποιος θα μας αρπάξει το χέρι και θα μας βγάλει έξω. Και όσο αυτή η κάθαρση δεν έρχεται τόσο το σύστημα συνεχίζει την...εκκαθάριση. Όλοι οι αδύναμοι θεωρούνται βάρος και μένουν πίσω , όπως ακριβώς και στην ζούγκλα. Καμία διαφορά. Ψέμματα . Στην ζούγκλα δεν υπάρχει υποκρισία. Εδώ υπάρχει . Σε μεγάλες ποσότητες .

Αν δει κάποιος ξένος έλληνικη τηλεόραση θα δει έναν άλλον κόσμο. Λαμπερό, χαρούμενο , τέλειο. Και πόσο ειρωνικό ε? Πρέπει να έχουμε αυτήν την περίοδο , μια περίοδο που κόσμος τρώει απο τα σκουπίδια στην κυριολεξία , τις περισσότερες εκπομπές μαγειρικής στην ιστορία της ελληνικής τηλεόρασης. Φοβερά πράγματα. Δεν ξέρω αν είναι η αμετροέπεια ή η κοροιδία η λέξη που πρέπει να χρησιμοποιήσει κανείς για αυτό που ζούμε . Υποθέτω είναι λίγο από όλα και πάνω από όλα απλωμένη μια "φασαρία" , ένας "θόρυβος", που καλύπτει τα πάντα όπως η αιθαλομίχλη και σε πνίγει.
Τελικά μάλλον ήταν καλύτερα που δεν έγραφα τίποτα... εύχομαι το 2014 να βρει ο καθένας την κάθαρση που ψάχνει. Τίποτε άλλο .

La grande belleza

Δεν ξέρω αν υπάρχει άνθρωπος που είδε την τελευταία σκηνή του έργου που μιλάει ο πρωταγωνιστής και δεν τον διαπέρασε ένα ρίγος . Αν υπάρχει κάποιος θα ήθελα να τον γνωρίσω. Να τον ρωτήσω πως το έκανε ? Τι έχει πάθει ? Σίγουρα θα έχει κάποιο πρόβλημα και θα ήθελα να τον βοηθήσω.

Τα τελευταία λόγια του Toni Servillo είναι νομίζω η πεμπτουσία της ζωής μας σήμερα. Δεν θέλω να τα γράψω τώρα εδώ μηπώς και κάποιος δεν το έχει δει, αλλά πιστεύω ότι καλύτερο τέλος για μια από τις ωραιότερες ταινίες που έχω δει δεν θα μπορούσε να υπάρξει .

Δεν είναι πολλές οι ταινίες που μας υπενθυμίζουν τον λόγο που δημιουργήθηκε ο κινηματογράφος και αυτή είναι μια απο αυτές . Δεν νομίζω ότι μπορεί να περιγραφεί επαρκώς αυτό που έννοω με λόγια , τουλάχιστον όχι από μένα .

Αυτό που πάντως που μένει από αυτή την-χωρίς ουσιαστική πλοκή!- ταινία στο τέλος είναι και η ουσία της ίδιας της ματαιόδοξης ζωής μας με όλα όσα την ακολουθούν και που έχει εκφραστεί για αιώνες με χιλιάδες διαφορετικους τρόπους. Το υπαρξιακό δράμα του ανθρώπου και ο τρόπος που επιλέγει ο κάθε άνθρωπος να το αντιμετωπίσει στην διαδρομή του .

Δεν προσπαθώ να πείσω για το πόσο καλή είναι για μένα η ταινία. Το αντίθετο. Είμαι σίγουρος ότι πάρα πολλοί θα την βρούνε βαρετή , ανούσια , τεράστια σε μήκος και φλύαρη . Αλλά νομίζω ότι αυτό ακριβώς είναι και το νόημά της .... Δεν φτιάχτηκε για να αρέσει σε όλους , κάποιοι θα νιώσουν φυλακισμένοι ,καταπιεσμένοι απο την ταινια .... όπως ακριβώς και από την ίδια την ζωή .

Αφιερωμένο....