Η πραγματική μας φύση

Photo: The Event Horizon Telescope

Γιατί μισούμε τόσο πολύ τους αδύναμους? Φοβόμαστε ότι θα μας κολλήσουν από τα πάθη και τον γολγοθά που βιώνουν ?
Είμαστε τόσο δεισιδαίμονες (είναι αυτή άραγε η σωστή λέξη?) που προσπαθούμε να ξορκίσουμε το "κακό" που δεν θέλουμε ποτέ να μας βρεί , δαιμονοποιώντας και κυνηγώντας τους "φορείς" του ?
Δεν μπορώ να κατανοήσω αυτήν την συμπεριφοράς μας.
Αγαπάμε και θαυμάζουμε τους δυνατούς και τους πλούσιους , ασχέτως πως έχουν φτάσει εκεί αυτοί και απεχθανόμαστε τους "μικρούς", τους φτωχούς και τους κατατρεγμένους .
Προφανώς είναι σαν την δυσκολία μας να ξεστομίσουμε τις αρρώστιες, λες και λεγοντάς την θα μας ακούσει και θα κολλήσουμε και εμείς .
Μήπως τους μισούμε γιατι δεν θέλουμε να πιστέψουμε ότι θα βρεθούμε ποτέ στην θέση τους ?
Για λύπηση είμαστε . Σιχάματα .Καμία ελπίδα πλέον . Δεν θα φτιάξει ποτέ αυτός ο κόσμος .


υ.γ
κάτι όμορφο που ανακάλυψα πρόσφατα

Η ζωή συνεχίζεται....

... στα sm αφού πεθάνεις .
Πόσο τραγικό . Πόσο άσχημο .

Φεύγεις και μένει πίσω το alter ego σου που συνεχίζει να "ζει" και να θυμίζει σε γνωστούς και αγνώστους ότι υπήρξες .
Οι συνομιλίες σου στο ίντερνετ , στα sms , στο whatsapp και στο viber.

Όλα εκεί . Σαν να πάγωσε ο χρόνος αλλά και παράλληλα να συνεχίζεται .
Άσχημο ? Ρομαντικό ? Απλά σημάδια των καιρών ?
Δεν ξέρω την απάντηση .
Ξέρω μόνο ότι προκαλεί πόνο σε όσους μένουν πίσω .
Αυτό -νομιζω- είναι και το μόνο που με φοβίζει στον θάνατο . Να φύγω και να προκαλέσω πόνο σε ανθρώπους που νοιάζομαι .
Αλλά αυτό δεν μπορείς να το αποφύγεις φανταζομαι. Ίσως αυτό είναι και το νόημα .

Αντιο ρε Νικόλα . Αποχώρησες νωρίς από το γκρουπ . Πολύ νωρίς γαμωτο .

2000...

...and gone

Τέλειο είναι αυτό...

...που δεν υπήρξε ποτέ !

Προτιμώ αυτό

 

Δεν μου άρεσε το casa... Ούτε δύο επεισόδια δεν το άντεξα . Προτιμώ αυτό . 

And I'll say it again

For all that

On a cobweb afternoon,

In a room full of emptiness

By a freeway I confess

I was lost in the pages of a book full of death;

Reading how we'll die alone.

And if we're good we'll lay to rest,

Anywhere we wanna go.

In your house I long to be;

Room by room patiently,

I'll wait for you there like a stone.

I'll wait for you there alone.

And on my deathbed I will pray to the gods and the angels,

Like a pagan to anyone who will take me to heaven;

To a place I recall, I was there so long ago.

The sky was bruised, the wine was bled, and there you led me on.

In your house I long to be;

Room by room, patiently,

I'll wait for you there like a stone.

I'll wait for you there alone, alone.

And on I read until the day was gone;

And I sat in regret of all the things I've done;

For all that I've blessed, and all that I've wronged.

In dreams until my death I will wander on.

In your house I long to be;

Room by room, patiently,

I'll wait for you there like a stone.

I'll wait for you there alone, alone.