Τα τραγούδια τα λένε καλύτερα #2

She'll lie and steal and cheat, and beg you from her knees
Make you thinks she means it this time
She'll tear a hole in you, the one you can't repair
But I still love her, I don't really care

When we were young, oh oh, we did enough
When it got cold, ooh ooh, we bundled up
I cant be told, ah ah it can't be done

It's better to feel pain, than nothing at all
The opposite of love's indifference
Pay attention now, I'm standing on your porch screaming out
And I won't leave until you come downstairs

So keep your head up, keep your love
keep your head up, my love
Keep your head up, my love
Keep your head up, keep your love

I don't blame ya dear for running like you did, all these years
I would do the same, your best believe
The highway signs say we're close, but I don't read those things anymore
I never trusted my own eyes

When we were young oh oh, we did enough
When it got cold, ooh ooh we bundled up
I can't be told, ah ah, can't be done

So keep your head up, keep your love
keep your head up, my love
Keep your head up, my love
keep your head up, keep your love

Τα τραγούδια τα λένε καλύτερα

My lover's got humour
She's the giggle at a funeral
Knows everybody's disapproval
I should've worshipped her sooner
If the Heavens ever did speak
She is the last true mouthpiece
Every Sunday's getting more bleak
A fresh poison each week
'We were born sick,' you heard them say it
My church offers no absolutes
She tells me 'worship in the bedroom'
The only heaven I'll be sent to
Is when I'm alone with you
I was born sick, but I love it
Command me to be well
Amen. Amen. Amen

Take me to church
I'll worship like a dog at the shrine of your lies
I'll tell you my sins and you can sharpen your knife
Offer me that deathless death
Good God, let me give you my life

Take me to church
I'll worship like a dog at the shrine of your lies
I'll tell you my sins and you can sharpen your knife
Offer me that deathless death
Good God, let me give you my life

If I'm a pagan of the good times
My lover's the sunlight
To keep the Goddess on my side
She demands a sacrifice
To drain the whole sea
Get something shiny
Something meaty for the main course
That's a fine looking high horse
What you got in the stable?
We've a lot of starving faithful
That looks tasty
That looks plenty
This is hungry work

Take me to church
I'll worship like a dog at the shrine of your lies
I'll tell you my sins and you can sharpen your knife
Offer me that deathless death
Good God, let me give you my life

Take me to church
I'll worship like a dog at the shrine of your lies
I'll tell you my sins and you can sharpen your knife
Offer me that deathless death
Good God, let me give you my life

No masters or kings when the ritual begins
There is no sweeter innocence than our gentle sin
In the madness and soil of that sad earthly scene
Only then I am human
Only then I am clean
Amen. Amen. Amen

Take me to church
I'll worship like a dog at the shrine of your lies
I'll tell you my sins and you can sharpen your knife
Offer me that deathless death
Good God, let me give you my life

Take me to church
I'll worship like a dog at the shrine of your lies
I'll tell you my sins and you can sharpen your knife
Offer me that deathless death
Good God, let me give you my life

Η αμήχανη στιγμή...(#1)

(http://www.darklyrics.com/lyrics/opeth/heritage.html#9)

...που αντιλαμβάνεσαι ότι δεν είσαι αυτός που θα ήθελες να είσαι
...που κάποιος άλλος το έχει καταλάβει πριν από εσένα
...που βλέπεις πόσο αδύναμος είσαι
...που όλοι έχουν από εσένα μεγαλύτερες απαιτήσεις από αυτές που θα θέλεις ή που μπορείς να ανταποκριθείς
...που δεν μπορείς να περάσεις όσες στιγμές θα ήθελες με τους ανθρώπους που θα ήθελες
...που βλέπεις ανθρώπους που νοιάζεσαι να χάνουν τον δρόμο τους και δεν μπορείς να κάνεις τίποτα για να το αποτρέψεις
...να νιώθεις φίλους να γίνονται απλά γνωστοί
...να αποτυγχάνεις να τους κάνεις να το δουν και αυτοί ότι συμβαίνει
...που καταλαβαίνεις πόσο πολύ αδύναμος είσαι
...που αντιλαμβάνεσαι ότι οι στιγμές που προσποιείσαι είναι πολλές, περισσότερες από όσες νόμιζες
...που εκτιμάς μικρές μικρές στιγμές περισσότερο από όσο είχες αρχικά υπολογίσει
...που κάποια χαμόγελα και γέλια σου λείπουν πολύ
...που αντιλαμβάνεσαι ότι το μυαλό σου δεν είναι ποτέ ήρεμο
...που συνειδητοποιεις ότι δεν ακούς όση μουσική θα ήθελες

...που θα ήθελες να μην τα έχεις καταλάβει όλα αυτα...

Μπορείς να μου πεις όσα ευφάνταστα και βαρύγδουπα λόγια θέλεις, μπορείς να βάλεις τα πιο φανταχτερά ή σοβαροφανή σου ρούχα, να βαφτείς όσο θέλεις και όπως θέλεις , κάνε το πιο πολύπλοκο χτένισμα και βάλε όσο άρωμα θέλεις... εμένα δεν μπορείς να με ξεγελάσεις. Εγώ ξέρω το κορίτσι που κρύβεις μέσα σου. Ξέρω τι σε κάνει να γελάς , τι σε κάνει να δακρύζεις, τι σε ερεθίζει και τι σε χαλάει, ξέρω με τι χαμογελάς και με τι κλαις όταν κανείς δεν σε βλέπει . Όσο και να σε τρομάζει ...ξέρω το "είναι" σου γιατί το γνώρισα και το αγάπησα. Όλα τα άλλα ήρθαν μετά.

Στο μεταξύ....

'Οσο όλοκληρος ο πλανήτης ετοιμάζεται με αγωνία για το μεγάλο event , τον τελικό του παγκοσμίου κυπέλλου ποδοσφαίρου , κάπου άλλου συμβαίνουν αυτά...(προσοχή το υλικό είναι ΠΟΛΥ σκληρό και ΠΟΛΥ πραγματικό και πιθανώς να σας χαλάσει την όρεξη για την ...μεγάλη γιορτή του ποδοσφαίρου και το καλοκαιρινό σας mood γενικά!)

Αναμένω με αγωνία όλη την πολιτική σκηνή σύσσωμη να "καταδικάσει την βία από όπου και αν προέρχεται!". Εγώ επειδή όμως είμαι μαλάκας και άξεστος θα πω : Γαμημένοι ισραηλινοί δολοφόνοι ισραηλινοί εύχομαι να ψοφήσετε !

Εσύ πόσο Χαραλαμπίδης είσαι ?

Αντιγράφω από το τελευταίο ποστ του υπέροχου blog Cogito ergo sum (σκέφτομαι άρα υπάρχω)- η φωτογραφία ''δικιά μου'': 

http://teddygr.blogspot.gr/2014/07/blog-post_11.html?utm_source=feedburner&utm_medium=feed&utm_campaign=Feed:+blogspot/teddygr+%28Cogito+ergo+sum%29

Φασίστας, άρα ψεύτης

Κάθε ζωντανός οργανισμός, αν δεν μπορεί να προσαρμοστεί στο περιβάλλον, πεθαίνει! Η οικονομία και η κοινωνία είναι σύνθετοι ζωντανοί οργανισμοί. Που, χωρίς μεταρρυθμίσεις, κινδυνεύουν να αποσυντεθούν και να περιθωριοποιηθούν. Να χάσουν την ευημερία τους, την ελευθερία τους, να χάσουν την ίδια την υπόστασή τους. (...)

Κάποιοι είχαν πει ότι η Ελλάδα ήταν η τελευταία «σοβιετική οικονομία», παρά το γεγονός ότι ποτέ δεν ανήκε στο σοβιετικό μπλοκ! Και παρέμενε κολλημένη στις δοξασίες ενός ξεπερασμένου προτύπου, πολλά χρόνια αφότου οι κοινωνίες που το ασπάστηκαν είχαν οι ίδιες καταρρεύσει και οι λαοί τους είχαν επιλέξει το δρόμο της ελεύθερης αγοράς!

Η Σοβιετική Ένωση είχε πάψει προ πολλού να υπάρχει. Οι πρώην σοσιαλιστικές χώρες, είχαν προσχωρήσει στο σύστημα της ανοικτής και ελεύθερης οικονομίας, κάνοντας το ένα αναπτυξιακό άλμα μετά το άλλο. Κύματα αποκρατικοποιήσεων σαρώνουν επί δεκαετίες όλες τις χώρες της γης. Χώρες απ’ όλες τις ηπείρους ανοίγονται στην ελεύθερη αγορά. Από την Κίνα ως το Βιετνάμ. Κι από την Αυστραλία ως την Ινδονησία.

Κι όμως! Στην Ελλάδα οι ξένες επενδύσεις παρέμεναν επί δεκαετίες, όπως και οι ελληνικές, άλλωστε, όπως και η έννοια επιχειρηματίας, μία «απαγορευμένη έννοια». Η ανταγωνιστικότητα και η επιχειρηματικότητα παρέμεναν «απαγορευμένες λέξεις». Μια εφιαλτική γραφειοκρατία περίμενε να υποβάλει στα μαρτύρια του Ταντάλου τον κάθε επίδοξο επενδυτή. Και αδίστακτες συντεχνίες έκλειναν το ένα εργοστάσιο μετά το άλλο, έκλειναν τους δρόμους καθημερινά, παραλύοντας την κίνηση, κι όποτε ήθελαν κατέβαζαν και τους διακόπτες του ηλεκτρικού ή διέκοπταν τις μαζικές συγκοινωνίες του Ελληνικού λαού. Αυτά τώρα πλέον αλλάζουν! Όχι κάποια απ’ αυτά. Όλα αυτά!

Και καθιστούμε την Ελλάδα μια χώρα φιλική για τις επενδύσεις, φιλική για την επιχειρηματικότητα, ώστε να απελευθερώσει το αναξιοποίητο δυναμικό μας, τα μεγάλα συγκριτικά πλεονεκτήματα και τα ταλέντα των ανθρώπων μας. Και τώρα ανοίγουμε το δρόμο για να μεγαλουργούν οι Έλληνες, όχι μόνο στο εξωτερικό, αλλά και στον ίδιο τον τόπο τους!

Αυτό, βέβαια, δεν αρέσει στις συντεχνίες, στα κατεστημένα συμφέροντα που λυμαίνονταν τη χώρα και το δημόσιο πλούτο τόσα χρόνια. Πάρτε για παράδειγμα τις τηλεφωνικές υπηρεσίες. (...) Αποκρατικοποιήθηκαν οι τηλεπικοινωνίες, έσπασε το κρατικό μονοπώλιο και τώρα βάζεις τηλέφωνο σε μερικές ώρες, το κόστος έχει πέσει κατακόρυφα και οι προσφερόμενες υπηρεσίες έχουν πολλαπλασιαστεί, με σταθερή τηλεφωνία, κινητή, Ίντερνετ, δορυφορικά προγράμματα κλπ. Πώς έγινε αυτό; Πρώτον, ο καταναλωτής επωφελήθηκε από τον ανταγωνισμό. Και δεύτερον, η κοινωνία επωφελήθηκε από τις επενδύσεις που έκαναν οι ιδιώτες πάροχοι για να μπορέσουν να αντέξουν στον ανταγωνισμό. (...)


Τα παραπάνω αποτελούν ένα μικρό απόσπασμα από την ομιλία που εκφώνησε χτες ο πρωθυπουργός στο συνέδριο του Economist. Ένα μικρό απόσπασμα που, όπως ολόκληρη η ομιλία, περιέχει σωρεία ανακριβειών και ψευδών τα οποία έχουν διπλό στόχο: αφ' ενός μεν να διαβεβαιώσουν την διεθνή του κεφαλαίου ότι στην Ελλάδα φτιάχνεται ένας παράδεισος γι' αυτήν αφ' ετέρου δε να στρώσουν τον δρόμο για μια ακόμη μεγαλύτερη επίθεση κατά του λαού και των δικαιωμάτων του.

Προσέξτε την αποστροφή τού ομιλητή για τις "δοξασίες ενός ξεπερασμένου προτύπου", όπου -προφανέστατα- συμπεριλαμβάνει το δικαίωμα για μόνιμη, σταθερή και πλήρη εργασία, το δικαίωμα στην απεργία, το δικαίωμα στην πλήρη κοινωνική προστασία των αδυνάτων, το δικαίωμα στην αξιοπρεπή σύνταξη, το δικαίωμα των πάντων στην δωρεάν υγεία και την δωρεάν παιδεία, το δικαίωμα πρόσβασης στα κοινωνικά αγαθά κλπ. Όλα αυτά συνιστούν "δοξασίες ξεπερασμένου προτύπου". Στα σύγχρονα πρότυπα δεν νοούνται τέτοια δικαιώματα.

Προσέξτε τον εκθειασμό τού νεοφιλελευθερισμού, ο οποίος παρουσιάζεται ως αδήριτη ανάγκη, με παράλληλη δαιμονοποίηση της υπέρτατης ανά τους αιώνες εργατικής κατάκτησης που λέγεται συνδικαλισμός. Κατά τον ομιλητή, ο συνδικαλισμός "κλείνει το ένα εργοστάσιο μετά το άλλο" και βασανίζει τον κόσμο παραλύοντας την κίνηση, διακόπτοντας τις συγκοινωνίες ή κατεβάζοντας τους διακόπτες "όποτε ήθελε". Ή, μάλλον, όποτε "θίγονταν τα συμφέροντα" κάποιων συνδικαλιστών, οι οποίοι "λυμαίνονταν την χώρα και τον δημόσιο πλούτο τόσα χρόνια".

Να επαναλάβω αυτό το τελευταίο. Αυτός ο αλλοπρόσαλλος και ανεγκέφαλος φασιστάκος που παριστάνει τον πρωθυπουργό μιας κοινοβουλευτικής δημοκρατίας αλλά που επιμένει να κυβερνάει γράφοντας στα παπάρια του και το κοινοβούλιο και την δημοκρατία, τόλμησε να πει σε διεθνές συνέδριο ότι εκείνοι που "λυμαίνονταν την χώρα και τον δημόσιο πλούτο τόσα χρόνια" δεν ήταν ούτε οι επίορκοι πολιτικοί ούτε η -εγχώρια και ξένη- πλουτοκρατία (τραπεζίτες, βιομήχανοι, εφοπλιστές κλπ) αλλά οι εργαζόμενοι και οι εκλεγμένοι εκπρόσωποί τους. Πώς λέμε π.χ. ότι η οικονομία δεν βουλιάζει από τον βιομήχανο που δεν πληρώνει φόρους αλλά από τον κυρ-Μήτσο τον τυροπιττά που δεν κόβει απόδειξη; Κάτι τέτοιο.

Όσο για το παράδειγμα της αποκρατικοποίησης του ΟΤΕ, τί να πω; Κατά τον ομιλητή, το ότι σήμερα ο πολίτης έχει καλύτερες υπηρεσίες δεν οφείλεται ούτε στην αλματώδη πρόοδο της επιστήμης ούτε στις υποδομές που έστησε και εκσυγχρόνιζε διαρκώς ο κρατικός ΟΤΕ (και που βεβαίως θα συνέχιζε να εκσυγχρονίζει έστω κι αν παρέμενε κρατικός) αλλά στο ξεπούλημά του σε μια ξένη, επίσης κρατική εταιρεία. Φυσικά, δεν συμφέρει τον πρωθυπουργό να θυμηθεί ότι το άλμα στην ανάπτυξη της κινητής τηλεφωνίας έγινε όταν μπήκε στο παιχνίδι η Cosmote (του κρατικού ΟΤΕ, στον οποίο ο Μάνος είχε απαγορεύσει να βγει στην αγορά πλάι -τότε- στις Πάναφον και Τελεστέτ), οπότε αυτό το κάνει γαργάρα και πάει παρακάτω. Τι να πεί; Ότι η Cosmote κατάπιε τους ανταγωνιστές της χάρη στις υποδομές που είχε στήσει ο κρατικός ΟΤΕ;

Συμπέρασμα: Δεν είναι περίεργο που ο πρωθυπουργός τής χώρας συλλαμβάνεται να λέει ψέματα ανερυθριάστως. Δεν είναι περίεργο διότι το ψέμα είναι σύμφυτο με τον φασισμό. Κι αφού ο Αντώνης Σαμαράς είναι φασίστας, δεν μπορεί να μην είναι και ψεύτης. Έτσι απλά.


Υστερόγραφο: Δεν μπόρεσα να μη γελάσω μ' εκείνο το βλακωδέστατο "από την Κίνα ως το Βιετνάμ κι από την Αυστραλία ως την Ινδονησία". Πάλι καλά που δεν είπε "από τις ΗΠΑ ως τον Καναδά" ή "από την Βραζιλία ως την Αργεντινή". Προφανώς, ο πρωθυπουργός δεν έχει ιδέα ότι οι χώρες που ανέφερε βρίσκονται δίπλα-δίπλα.

Σχετικά με την ΔΕΗ

 

 Quiz: Ποιός είπε τα παρακάτω ? 

Η ΑΛΗΘΕΙΑ ΓΙΑ ΤΗ ΔΕΗ

Η ιστορία της ΔΕΗ γέμει συναρπαστικών επεισοδίων. Η δημόσια αυτή εταιρεία κατάφερε να επιβιώσει και να καταστήσει πραγματικότητα τον εξηλεκτρισμό της χώρας. Και τούτο παρά τις προσπάθειες πολλών να την απομυζήσουν και τελικώς να την αχρηστεύσουν ώστε να την ιδιοποιηθούν ξένα συμφέροντα και τα εν Ελλάδι φερέφωνά τους.
Η ΔΕΗ άρχισε να μεγαλώνει ουσιαστικά και να αναπτύσσεται συστηματικά από τη δεκαετία του 1950. Τότε καταργήθηκε η σύμβαση με την Ηλεκτρική Εταιρεία Αθηνών- Πειραιώς (θυγατρική της αγγλικής Πάουερ), που είχε το προνόμιο ηλεκτροδοτήσεως της περιοχής πρωτευούσης, και ανετέθη το έργο στη ΔΕΗ, δηλαδή στη Δημόσια Επιχείρηση Ηλεκτρισμού.
Μια μεγάλη εταιρεία με χιλιάδες εργαζόμενους υπαλλήλους και κυρίως τεχνικούς και εργάτες, που όργωσαν τη χώρα για να φτάσει το ρεύμα ως το πιο απομακρυσμένο χωριό της Ελλάδας, δημιουργήθηκε με τα χρήματα τόσων φορολογουμένων.
Φυσικά έγιναν και σπατάλες και λάθη και- δυστυχώς- πολλές αρπαγές δημοσίου χρήματος. Ορισμένοι από τους διοικήσαντες τη ΔΕΗ κατηγορήθηκαν για διαφθορά, ενώ άλλοι υπήρξαν γραφικές φιγούρες σαν τον στρατηγό που από επικεφαλής του Στρατεύματος, όταν έγιναν οι εκλογές της βίας και της νοθείας το 1961, επελέγη το 1967 από την απριλιανή χούντα για να διοικήσει τη ΔΕΗ.
Από τις αρχές της δεκαετίας του 1990, επί κυβερνήσεως Μητσοτάκη, άρχισαν οι προσπάθειες ιδιωτών να πάρουν μέρος του έργου της ΔΕΗ, να παράγουν δηλ. σε δικά τους εργοστάσια ηλεκτρικό ρεύμα και να το πωλούν στη ΔΕΗ για να το διαθέτει στην κατανάλωση. Η πρώτη τέτοια απόφαση του κ. Μητσοτάκη απερρίφθη από το (δικό του!) υπουργικό συμβούλιο το 1993. Πρωταγωνιστής της αντιδράσεως στο διαβόητο σχέδιο Κυρατσάκη (από το όνομα του ιδιώτη που οργάνωνε τη δουλειά) ήταν ο κ. Γ. Σουφλιάς- που διέσωσε τη χώρα από μια πολυετή επαχθή σύμβαση.
Τα χρόνια πέρασαν και η ΔΕΗ βγήκε στο Χρηματιστήριο, έγινε πολυμετοχική εταιρεία, με το ελληνικό Δημόσιο όμως να διακρατεί το 51% των μετοχών και άρα τον έλεγχο της εταιρείας. Η κυβέρνηση Καραμανλή παρέλαβε από την κυβέρνηση Σημίτη μια κερδοφόρα επιχείρηση, η οποία σε λίγα χρόνια κατέστη ζημιογόνος...
Σήμερα, με τα όσα απεκάλυψε η σοβούσα διεθνής οικονομική κρίση αποδεικνύεται πόσο σωστή είναι η άποψη ότι βιομηχανίες στρατηγικής σημασίας για τη χώρα πρέπει να ελέγχονται τελικώς από το Δημόσιο.
Φαντασθείτε εν όψει της κρίσης η ΔΕΗ να ανήκε σε ξένους (λ.χ. σε Ιάπωνες, όπως η πολυεθνική που διοικούσε ο νυν διοικητής της ΔΕΗ). Δεν θα έκαναν καν τον κόπο να μας ανακοινώνουν τις αυξήσεις τιμών, θα το μαθαίναμε κατά την ώρα της πληρωμής.
Τουλάχιστον σήμερα έχουμε την ελπίδα ότι ο «μάνατζερ» επιτέλους θα αποπεμφθεί. 

------------------------------------------

Τα παραπάνω έγραψε στο ΒΗΜΑ ο Σταύρος Ψυχάρης (στις 17/11/2008). Ο γνωστός! Όχι κάποιος άλλος! Όχι κάποιος αριστερός συνδικαλιστής. Ο Σ. Ψυχάρης , ο γιός του οποίου είναι ο βουλευτής της ΝΔ Ανδρέας Ψυχάρης, αν αυτό σημαίνει κάτι ...

Τα λόγια είναι περιττά.